Τι είναι το Ψυχόδραμα;

Το ψυχόδραμα είναι μια μέθοδος ψυχοθεραπείας που εστιάζει στην ανάπτυξη της προσωπικότητας και στην αντιμετώπιση των θεμάτων που απασχολούν το κάθε άτομο. Βοηθά να εστιάσει κανείς στο εδώ και τώρα, να στέκεται σε ό,τι του συμβαίνει, να συνδέεται με τα συναισθήματά του, όποια κι αν είναι αυτά. Κατά την διάρκεια αυτής της διαδρομής αναπτύσσεται ο αυθορμητισμός και η δημιουργικότητα του ατόμου με στόχο να μπορεί να βρίσκει τον καταλληλότερο τρόπο να υπάρχει στην καθημερινότητα του. Το ψυχόδραμα, σε αντίθεση με τις λεκτικές θεραπείες, δίνει την δυνατότητα και στο σώμα να εκφραστεί μέσα από εικόνες, σωματικές δράσεις και εκδραματίσεις. Χρησιμοποιεί την «σκηνή» ως τόπο δράσης όπου ο καθένας έχει την ευκαιρία να διευρύνει τους ρόλους που έχει, με στόχο την καλύτερη σύνδεση με τον εαυτό του και την βελτίωση των σχέσεων με τους σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή του.

Η φιλοσοφία μας

Η μέθοδος του ψυχοδράματος βοηθά το άτομο να εστιάσει στο εδώ και τώρα, ρίχνοντας φως στο παρελθόν και δημιουργώντας όνειρα για το μέλλον. Δουλεύοντας με αυτή τη μέθοδο το άτομο συνειδητοποιεί πράγματα για τον εαυτό του, εκφράζει συναισθήματα που κρατούσε μέσα του, βρίσκει νέους τρόπους να σχετίζεται. Λαμβάνει επίσης υπόψη την συνεχή αλλαγή του ως ανάγκη για εξέλιξη και με αυτή πορεύεται. Τίποτα δε μένει στάσιμο και αναλλοίωτο, όλα αλλάζουν, μεταβάλλονται και εμείς αναπτυσσόμαστε.

Στη ζωή μας παλεύουμε διαρκώς με δυο δυνάμεις, το σκοτάδι και το φως. Χρειάζεται να τις σεβόμαστε και να αφήνουμε χώρο να εκφραστούν. Όταν υπάρχει ο κατάλληλος χώρος έκφρασης των σκοτεινών και φωτεινών πλευρών μας, μπορούμε να προχωρήσουμε περισσότερο ελεύθεροι.

Ιδρυτής του ψυχοδράματος υπήρξε ο Jacob Levy Moreno, μια από τις πιο πρωτοποριακές μορφές στην ψυχοθεραπεία του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε το 1889 στο Βουκουρέστι και μεγάλωσε στη Βιέννη. 

Αρχικά σπούδασε ιατρική αλλά γρήγορα στράφηκε προς την ψυχιατρική και την κοινωνική φιλοσοφία.  

Πέθανε το 1974 στις Ηνωμένες Πολιτείες.  

Ο Moreno δημιούργησε το Ψυχόδραμα, μια βιωματική μορφή ψυχοθεραπείας όπου τα άτομα «παίζουν» σκηνές από τη ζωή τους στη σκηνή, αντί απλώς να μιλούν γι αυτές. Στόχος είναι η κατανόηση, η έκφραση συναισθημάτων και η αλλαγή. 

Ο Moreno ανέπτυξε επίσης την Κοινωνιομετρία, μια μέθοδο μελέτης των σχέσεων μέσα σε ομάδες που επηρέασε βαθιά την κοινωνική ψυχολογία και τη δυναμική ομάδων. Μετά το θάνατο του Moreno, το έργο του συνεχίστηκε κυρίως από τη σύζυγό του, τη Zerka T. Moreno αλλά και από άλλους ψυχοδραματιστές όπως ο Max Clayton, ένας από τους σημαντικούς σύγχρονους εκπροσώπους του ψυχοδράματος και ιδιαίτερα γνωστός για τη συμβολή στην εξέλιξη της θεωρίας των ρόλων. Μαθητής και στη συνέχεια συνεργάτης του υπήρξε ο Κώστας Λέτσιος.

ΨΥ.Κ.Α.Π.

Το Ψυχοδραματικό Κέντρο Ανάπτυξης της Προσωπικότητας (ΨΥΚΑΠ) ιδρύθηκε το 2000 από τον Κώστα Λέτσιο με σκοπό την ανάπτυξη και διάδοση του ψυχοδράματος ως φιλοσοφία ζωής μέσα από την οποία τα άτομα αναπτύσσουν τον αυθορμητισμό και την δημιουργικότητα τους. Το ΨΥΚΑΠ έχει αναγνωριστεί ως πλήρες μέλος της FEPTO (Federation of European Training Organisations), η οποία αποτελεί τον κύριο φορέα που συγκεντρώνει οργανισμούς και ινστιτούτα εκπαίδευσης στο ψυχόδραμα από διάφορες ευρωπαϊκές (και όχι μόνο) χώρες. Το ΨΥΚΑΠ συνεχίζει την παράδοση του Moreno και του Max Clayton στο να μεταδίδει τη φιλοσοφία του ψυχοδράματος και σε επόμενες γενιές συντονιστών.

Ψυχοδραματικός Τόπος (ΨΥ.Τ.)

Η Μαριάννα Δραγασάκη και η Μαρία Μπρανίδου, απόφοιτες του ΨΥΚΑΠ, αποφάσισαν να δημιουργήσουν το δικό τους χώρο, συνεχίζοντας να μεταδίδουν την φιλοσοφία του ψυχοδράματος όπως την διδάχτηκαν από τους δασκάλους τους (Κώστα Λέτσιο, Max Clayton και Christine Hosking). Έτσι, γεννήθηκε το ΨΥ.Τ. (Ψυχοδραματικός Τόπος Έκφρασης και Ανάπτυξης). Το όραμά τους είναι να υπάρχει ένας χώρος όπου ο αυθορμητισμός, η σύνδεση και η δημιουργία θα κυριαρχούν, όπου τα άτομα θα μπορούν να υπάρχουν όπως ακριβώς είναι, χωρίς κριτική ή συμβουλές, και εκείνες θα μπορούν να τα συνοδεύουν στο ταξίδι της αναζήτησης και της εξέλιξης του εαυτού. Η φιλοσοφία τους βασίζεται σε ένα συνεργατικό και όχι ιεραρχικό μοντέλο. Ο συντονιστής δεν είναι αυθεντία, αλλά συνοδός και συνοδοιπόρος στις αλλαγές που το άτομο αποφασίζει να κάνει στη ζωή του. Το άτομο μαθαίνει να στέκεται στα σημεία εκείνα που πονάνε και έχει μάθει να αποφεύγει και να αναλαμβάνει τη ζωή του με έναν ενήλικο τρόπο.

Το Ψυ.Τ. φιλοξενεί και άλλες ομάδες τέχνης, όπως θεατρική ομάδα, ομάδα παιχνιοθεραπείας, κ.ά.